برای خنده هایم

برای خنده هایش

گاهی این روزها می گذرند 

گاهی پشت درها می مانند

اجازه عبور از تو می خواهند

سیگاری نیست تا یادت را دود کند

نسیمی نمی وزد تا تو از اینجا برهی

خنده هایم

خنده هایش

گاهی یادت هست

چه به روزم آمده

نشسته ای و آرام گرفته ای در آن گوشه

همان جایی که دست و دلم نمی رسد

از خنده که گذشت...

به اشک رسید

لبهایم تر می شوند

بوسه ای در کار نیست

از اشک که گذشت

به "آه" رسید

نه یک بار

نه از دل

از همان کنجی که تو خانه کرده ای

از آه که گذشت

به جایی رسید که دلی نبود

فقط  تو آنجا بودی

همان جایی که نرسیده ها می روند

دل من همان جا می رفت

اما به تو نمی رسید

خنده هایم

خنده هایت

گاهی در آن حوالی بخند

شاید صدای خوشی ات

گوش من را پر کند

گاهی صدا بزن

نه مرا

پنجره را

شاید هوای تازه ای باشد

که بخواهد برسد به تو

خسته از این سیاه کردن ها

گاهی بخند

حتی یک لبخند

یک شکاف میان لبهایت

تنگ دلم گرفته

خنده هایم

خنده هایت

شاعر : زهرا روشن